- blog

Nowa dyrektywa zwiastuje nowy porządek

Nowa dyrektywa zwiastuje nowy porządek

Media

W dniu 14 listopada 2018 r. została przyjęta Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1808 zmieniająca dyrektywę 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) ze względu na zmianę sytuacji na rynku. Jak sugeruje tytuł dyrektywy zmieniającej, zawiera ona wiele regulacji mających na celu dostosowanie do aktualnego sposobu funkcjonowania rynku medialnego, w tym sposobów dostępu do contentu. Jednak najważniejszą zmianą wydaje się nowa regulacja dotycząca usług platform udostępniania wideo. W związku z tym, że dyrektywa zmieniająca nakłada na ustawodawcę obowiązek wdrożenia jej wytycznych do dnia 19 września 2020 r., należy się spodziewać, że w tym czasie pojawią się nowe przepisy krajowe regulujące działalność platform udostępniania wideo, które znacząco wpłyną na funkcjonowanie takich platform.

Dyrektywa zmieniająca wprowadziła do art. 1 ust. 1 dyrektywy audiowizualnej pod literami aa) definicję usługi platformy udostępniania wideo, a pod literami da) definicję dostawcy platformy udostępniania wideo.

Za usługę platformy udostępniania wideo dyrektywa zmieniająca uznaje „usługę w rozumieniu art. 56 i 57 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, gdy podstawowym celem usługi lub jej dającej się oddzielić części lub zasadniczą funkcją usługi jest dostarczanie ogółowi odbiorców w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych – poprzez sieci łączności elektronicznej w rozumieniu art. 2 lit. a)  dyrektywy 2002/21/WE – audycji, wideo stworzonych przez użytkownika lub obu tych rodzajów treści, za które dostawca platformy udostępniania wideo nie ponosi odpowiedzialności redakcyjnej, ale o sposobie zestawienia których dostawca ten decyduje, w tym automatycznie lub za pomocą algorytmów, w szczególności poprzez eksponowanie, flagowanie i sekwencjonowanie.” Natomiast dostawcą platformy udostępniania wideo jest osoba fizyczna lub prawna, która świadczy usługę platformy udostępniania wideo.

Oznacza to, że podmioty obecnie zapewniające platformy pozwalające na prezentowanie treści audiowizualnych, jeżeli spełnią definicję przywołaną powyżej, znajdą się w reżimie stawiającym przed nimi nowe wymogi. Mogą one oczywiście obrać różny kształt – zależnie od intencji ustawodawcy, ale zasadniczy kierunek jest dość jasno wytyczony przez dyrektywę zmieniającą.

Zatem pierwszym podstawowym zadaniem stojącym przed właścicielem czy też operatorem platformy pozwalającej na prezentowanie różnych treści, będzie sprawdzenie czy sposób prowadzenia przez niego platformy kwalifikuje tę działalność jako usługę udostępniania platformy wideo. Brak spełnienia przesłanek wynikających z przywołanej powyżej definicji spowoduje brak konieczności przestrzegania wymogów z nowego art. 28b.

Jeśli się okaże, że działalność platformy stanowi usługę platformy udostępniania wideo w rozumieniu dyrektywy zmieniającej, jej właściciel będzie musiał spełnić szereg wymogów dotyczących stosowania środków ochrony: małoletnich przed przekazami, które mogą zaszkodzić ich rozwojowi fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu; odbiorców przed przekazami, które nawołują do przemocy lub nienawiści; odbiorców przed przekazami zawierającymi treści, których rozpowszechnianie jest nawoływaniem do popełnienia przestępstwa terrorystycznego, przestępstwem związanym z pornografią dziecięcą lub przestępstwem na tle rasistowskim lub ksenofobicznym. I zapewne jest tak, że większość dostawców z uwagi na inne przepisy krajowe, w tym karne, co najmniej częściowo przestrzega tych wymogów, jednak wymagać to będzie poważnej rewizji, ponieważ dyrektywa zmieniająca dość detalicznie wskazuje środki, jakie powinny zostać wdrożone. Tytułem przykładu można tu wskazać wymogi co do weryfikacji wieku użytkowników, obowiązek wdrożenia systemów kontroli rodzicielskiej, czy też umożliwienie użytkownikom zamieszczającym wideo na platformie funkcji pozwalającej na deklarację czy wideo zawiera przekaz handlowy. Dodatkowo, w odniesieniu do przykładowo tu wskazanych wymogów (jak również innych) ustawodawca krajowy uprawniony jest do zastosowania bardziej szczegółowych lub surowszych środków. Pozostaje więc sobie życzyć, aby polski ustawodawca nie podnosił nadmiernie poprzeczki.

Dyrektywa zmieniająca zawiera także szeroką regulację dotyczącą terytorialnego zakresu stosowania przepisów dotyczących platform udostępniania wideo, ale to temat na odrębną analizę.

Reasumując, jakkolwiek dyrektywa zmieniająca ma zostać wdrożona za ponad rok, warto już teraz zacząć rewidować sposób prowadzenia działalności platformy pod kątem nowych wymogów, aby uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek.

 

W razie pytań odnośnie zmian dotyczących działalności platform, chętnie na nie odpowiemy:

Sylwia Graboś

sylwia.grabos@gppartners.pl